06-52 44 13 14
Voor een lichter leven

Weerklank vinden als drijfveer

Tijdens de stille schrijfretraite in augustus (bij Geertje Couwenbergh) is er de mogelijkheid om mee te doen met de Lauden, Eucharistie en Vespers in de kapel. Minstens één keer per dag sluit ik aan. De structuur van zo’n bijeenkomst heeft altijd dezelfde basis. Ik merk hoe me dat kalm maakt. De monniken zingen rustige psalmen en liederen. Je kunt in antwoord op hun gezang meezingen. Hun zang klinkt intimiderend goed in de kapel.

Wat zou het fijn zijn om hier in mijn eentje te gaan zingen! Maar stel je voor dat iemand het hoort. Stel ik sta in te zingen. Dat klinkt vreselijk. Stel ik zing zonder in te zingen. Dat klinkt ook vreselijk. Nee, leuk zal het niet zijn. Maar ik wil het toch. Dus ga ik bij de receptie van het klooster op een papiertje vragen of het mag. En het mag.

Ik loop de kapel in. Ik kijk behoedzaam rond of er echt niemand is. Niemand die me kan horen. Voorzichtig maak ik klanken. Proberend, luisterend, tastend. Alles komt tien keer zo sterk en helder terug. Ik heb geen bladmuziek bij me. Ik zing klanken, ritmes en melodieën die bij me opkomen. Dat is leuk! Ik verbaas me over wat ik hoor. Het lijkt of de kerk met en door me communiceert. Me uitnodigt meer te geven. Het voelt kwetsbaar en open. Ik huil terwijl ik zing. Ik hoor hoe de klank daardoor verandert. Ik dol terwijl ik zing. Ik doe maar wat en volg de klanken, ritmes en melodieën die met me praten, me aanraken en uitnodigen te verdwijnen in de trillingen en klanken. Eén klankverrukking. Hoog! Lukt makkelijk. Laag! Lekker sterk. Intens. Zacht. Trillers. Melodieën die ik ken. Melodieën die ik niet ken.

Ik kan tevoorschijn komen in het zingen omdat het stil is. Geen oordelen, geen bezwaren of mentaal gedoe. Het voelt als vliegen in het voelen van wat er is en daar expressie aan geven om dan weer te voelen wat dat zegt en daar weer op te reageren. Er ontstaat een woordeloos gesprek van klank. De ene melodielijn reageert op de andere. De volgende klank is een reactie op wat opklinkt uit de kerk. Perfectie is een illusie, alleen zeggingskracht is zinvol.

Mijn centrale drijfveer is dat ik weerklank wil vinden bij mensen om hun gedrag te beïnvloeden. Om ze lichter te laten leven. Zingen is een handig talent om deze drijfveer vorm te geven. Schrijven ook. Tijdens het schrijven van deze tekst ervaar ik nog een keer wat ik toen beleefde. Schrijven als het vermogen om twee keer te leven.

Hoe zit dat met jouw talenten en drijfveren? Kun je ze vrijuit leven of loop je, net als ik, soms vast in je twijfels, oordelen en perfectionisme?

2 Reacties
  1. Mooi ‘klinkende’ blog Annemieke. Kan me er wel iets bij voorstellen hoe vrij het voelt in zo’n lege kapel. Het zal prachtig geklonken hebben.

    Gisteren heb ik me aangemeld voor een workshop Energy Fields op 9 december. Ik had anders zeker overwogen aan de meditatiedag deel te nemen. Wie weet een volgende keer

  2. Prachtig, lieve Annemieke, zoals je schrijft over je avontuur van het zingen in het kerkje. Ik zag en hoorde het voor me! Moedig ook om zoiets te doen!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Laatste berichten

  • Gewoontes veranderen
    Gewoontes veranderen
    Het leven is een spel, maar we nemen het spel niet serieus genoeg. Ik ben dol op spelletjes. Ik vind...
  • Hard werken of energetisch werken
    Hard werken of energetisch werken
    Ik hoor je vragen: ‘Wat is dat dan ‘Light Body’? Nooit van gehoord. Iets met meditatie? Och dat heb ik...

Contactgegevens

Neuweg 447
1215 JC Hilversum
06 52441314
KvK Hilversum: 3206 4560
annemieke@rozemondcoaching.nl

View Annemieke Rozemond's profile on LinkedIn

Opgave nieuwsbrief

Ontvang drie rustgevende meditaties.

Geef je hier op